High heels - සංඝමිත්තාවේ සැරිසරන්නිය

ආදරවන්තයන්ගේ පටුමග දිගේ පිපුණු ක්‍රිසැන්තිමම් මල්වල සුවඳ තවමත්.....මහවැලියේ නිසල ජල තලය මතින්, හඳ පෑයූ දවසට හමනවා ඇති - අකාලයේ මළ ආදරවන්තයන්ගේ, නොමළ ආදරය කොඳුරමින්.

මේ.........පේරාදෙණියේ තවත් එක් කතාවක්......

නෑ............මම ලැහැස්තිවෙන්නේ 'හිල්ඩා ඔබේසේකර' නේවාසිකාගාරයේ සැරිසරන සුප්‍රසිද්ධ හිල්ඩා කුමාරි ගැන කියන්නවත්, 'අක්බාර්' එකේ ජනෙල් පඩි උඩ නැගලා ඉන්න මිටි මනුස්සයා ගැන කියන්නවත්, 'මාර්කස් ප්‍රනාන්දු' එකට යනපාරේ රෑ යාමයට පෙනෙන විකාර ගැන කියන්නවත් නෙමෙයි.මේක වෙනස් කතාවක්.

පවුලෙ එකම දරුවා විදිහට රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ සුන්දර පළාතක හැදුණු වැඩුණු නිසාම බීටා ගොඩක් වෙලාවට කැමති වුණේ තනියම ඉන්න.සමහර දවස්වල හැන්දෑවට නේවාසිකව හිටිය 'සංඝමිත්තා' එකේ පළවෙනි තට්ටුවට වෙලා ඈතින් පෙනෙන හන්තාන දිහා බලා ඉන්නත් ඇය පුරුදු වෙලා හිටියා.ඒ වෙලාවට තනිකම කියන දේ  ආත්මය වසාගත්තත්, ඒ හැඟීමට බීටා ආදරය කළා.සමහර විට මේ සිදුවීමට මුහුණ දෙන්න හේතුව වෙන්න ඇත්තෙත් 'තනිකමට' ඇය කළ ආදරය.

එදා යාන්තමට පොද වැටුණු දවසක්.හන්තාන කඳු වැටියේ මීදුමෙන් වැසුණු බෑවුමේ ඉඳන් ගලාගෙන ආපු දිය කදුරු වලින් පාර තෙත්වෙලා තිබුණා. මල් කුඩෙත් ඉහළගෙන පුංචි පුංචි දිය කඩිති උඩින් පැන පැන  ආ බීටා ඇතුළු වුණේ සංඝමිත්තා නේවාසිකාගාරයට. ඒ වෙද්දිත් දේශනයට සහභාගිවෙලා තමන්ට කලින් පැමිණි අය හැන්දෑවේ 'කලා මණ්ඩපයේ' පෙන්නන්න නියමිත චිත්‍රපටය බලන්න සූදානම් වෙන හැටි ඈ දැක්කා.දිය බේරෙන්න කුඩේ දිග හැරලා  පැත්තකින් තියලා අතේ තිබුණු යතුරෙන් හෙමින් සැරේ විවෘත කළේ තමන්ගේ කාමරයේ ද්වාරය. උඩු කොටස එහා මෙහා යාන්තමින් පෙනෙන මල් වීදුරුවකින් හැඩවුණු ලී දොර 'කීස්' ගාමින් ඇරෙද්දි බීටගේ හිතේ ඇති වුණේ චකිතයක්. ඒත් තමන් වගේම ,වම් පැත්තේ කාමරයේ හිටි මංගලිකා හා නලිනි කියන මිතුරියනුත් චිත්‍රපටය බලන්න නොගිහින් නතර වෙන බව දැනගත් බීටගේ සිතේ සහනයක් ඇති වුණා. තවත් ටික වෙලාවකින් මුළු නේවාසිකාගාරයම ගිලිලා තිබුණේ හිත කළඹන නිහඬතාවයකින්.තුන් දෙනෙක් ඇරෙන්න නේවාසිකාගාරයේ අනෙක් හැමෝම හිටියේ කලා මණ්ඩප  ශාලාවේ සුන්දර වෘතාන්තයක් රසවිඳිමින් . 

ඇඳ උඩ වාඩි වෙලා පොතක් බලමින් හිටි බීටාට ඇහුණේ එළියේ  ඇද හැලෙන පොද වැස්සේ හඬ විතරයි.කොරිඩෝවේ දල්වලා තිබුණු විදුලි පහනක එළිය ඝනකම් ලී දොරේ මල් වීදුරුව අස්සෙන් කාමරය ඇතුළට යාන්තමින් පෙරිලා ඇවිත් ඇතුළේ තිබුණු අඩ අඳුර නැති කළා.මිතුරියන්ගෙ කාමරය දිහාවෙන් සද්දයක් නොනැගුණේ ඒ අය නිදාගෙන හිටිය නිසා වෙන්නැති. වටෙන්ම අඳුර ගලමින් තිබුණා. බීටා පිට පැත්තෙ ජනේලය වහලා දැම්මෙත් හිරිකඩ හුළඟක් කාමරේ ඇතුළට එන්න දඟලපු නිසා.

 තවත් පැයක් විතර ගත වෙන්න ඇති. බීටාට ඇහුණේ අඩි සද්දයක්. ඒක.............ඔව් ඒක අමුතුයි. චිත්‍රපටය බලලා ආපහු නේවාසිකාගාරයට එන ළමයෙක්ගෙ වෙන්නැති කියලා මුලින් හිතුණත් චිත්‍රපටය ඉවර වෙන්න තව ගොඩක් වෙලා වෙලා ගතවෙන්න ඕන බව බීටාට මතක් වුණා.ඒ උස් අඩි පාවහන් වලින් නැගුණු ආවේණික හඬ අවිඥානකව බීටගේ ආත්මයට කැන්දගෙන ආවේ භීතියක්. හෙමින් සැරේ තමන්ගේ කාමරය ඉස්සරහින්  කොරිඩෝව දිගේ දෙපාරක්ම ඇදුණු අඩි ශබ්දයට බීටා කන්දීගෙන හිටියා.තුන් වෙනි වතාවටත්  අඩි ශබ්දය ඇහෙද්දි බීටාට ඉබේම  බැලුණේ ද්වාරයේ උඩු කොටසේ සවි කරපු මල් වීදුරුව දිහා.දකුණේ ඉඳන් වමට ඇදුණු ඡායාවක් එකපාරටම වැඩිකළේ බීටාගේ හිතේ පැසවමින් තිබුණු  චකිතය.ඒ හඬේ තිබුණු අද්භූත බව පොද වැස්සක වුණත්  නළලේ මතු කළේ සිහින් දාඩිය බින්දු කිහිපයක්.ආයෙමත් සැරයක් වමේ ඉඳන් දකුණට ඇදෙන අඩි ශබ්දයේ හඬ ඇහුණු බීටා, තමන්ගේ කකුල් දෙකත් ඇඳ උඩට අරගෙන ගුලිවුණේ මුළු ඇඟම ගැහෙද්දි.ඒත්.................ඊළඟ මොහොතේ අඩි ශබ්දය නතර වුණා.හරියටම දොරට ඉස්සරහින්!

මල් වීදුරුව හරහා අපැහැදිලි විදිහට පෙනුණේ තමන්ගේ කාමරය දිහා බලාන ඉන්න රූපයක්.ඊළඟට ඇහුණේ වේගයෙන් හති හලන හඬක්. තත්පරයක්වත් ගත නොවෙන්න ඇති. දොරේ උඩු කොටසේ කැටයම් කළ මල් වීදුරුව මතට ක්ෂණිකව පතිත වුණේ අතක්.ඒ අත්ලේ තිබුණු රේඛාවන් පවා යාන්තමින් හෝ නොපෙනුණා නොවේ.ඒ එක්කම හෙමින් සැරේ කරකැවුණු දොරේ අගුල තව දුරටත් බීටාව නිහඬව තබන්න සමත් වුණේ නැහැ. ඇඳෙන් බිමට පැන්න ඇය කාමරයෙන් පිටවීමේ එකම මග වුණු ඒ දොරෙන්ම කොරිඩෝවට පැන්නේ මුළු 'සංඝමිත්තා' ශාලාවටම ඇහෙන්න කෑ ගසමින්.ඒත් ...........තමන්ගේ කාමරයේ දොර ඉදිරියේ සිටගෙන හිටි රූපය දුටු බීටා මදකට ගොළුවුණා. ඇය දුටුවේ සුදු මංගල ඇඳුමක් ඇඳි යුවතියක් කොරිඩෝවේ සිට ගෙන වුන් හැටි.ඒත් යුවතිය කෙරෙන් පළවුණේ අසාමාන්‍ය අස්වාභාවික ගතියක්.සුදු මැලි පාට මුහුණේ ලියැවිලා තිබුණේ මුළුමනින්ම දැවෙන අසරණ කමක්.හරියට .........තමන්ගේ දුක්බර කතාව කියන්න, තමන් වගේම තනිවුණු කෙනෙක් හොයනවා වැනි හැඟීමක්.සුදුමැලි මුහුණේ ඇස් යට කළු වෙලා තිබුණා - මළමිනියක වාගේ.ඒත් ඇහි පිල්ලම් එක මොහොතකටවත් සැලුණේ නැහැ.කොරිඩෝව දිගේ කොච්චර විදුලි පහන් දැල්විලා තිබුණත් බීටා දැක්කේ තමන්ගේ සෙවණල්ල විතරයි.හිරිකඩ මුහු වෙච්ච සුළඟට සෙළවුණේ තමන්ගෙ කෙහෙරැල්ල විතරයි.යුවතියගෙ හෙවණැල්ල අතුරුදහන් වෙලා තිබුණා.ඈ එක මොහොතකටවත් සැලුණේ නැහැ - තමන් දිහා බලාගෙන හිටියා මිසක්. ඇගේ සුදුපාට ගවුමේ යට කොටසින් එළියට ආපු උස් අඩි පාවහන් යුවල බීටා දැක්කා.ඒ පාද වැහිලා තිබුණේ සුදුපාට මේස් වලින්-හරියට මිනියක කකුල් දෙකක් වගේ.එක අතක දිගු ඇඟිලි ද්වාරයේ රවුම් අගුල වටේට එතිලා තිබුණා.තමන් ඉදිරියේ ඇහිපිය නොසොල්වා බලා හිඳින යුවතිය ප්‍රාණකාරියක් නොවන බව සිතා ගන්න බීටාට අමාරුවුණේ නැහැ.ඇය කෑ ගහගෙන දිව්වේ යාබද කාමරය දිහාවට. 

 කෑ ගැහීම ඇහිලා දොර ඇරගෙන කොරිඩෝවට ආ මංගලිකාගේ ඇඟේ බීටා එල්ලෙද්දිත් ආගන්තුක යුවතිය ඔවුන් දිහා බලා හිටියා.ඇය දිහා වරක් බැලූ මංගලිකා ඊළඟට බැලුවේ තමන්ගේ ඇඟට තුරුළුවුණු  මිතුරිය දිහා.ඒ එක්කම කාමරයෙන් එළියට ආ නලිනිට දකින්න ලැබුණේ නම් සම්පූර්ණයෙන්ම හිස් වෙච්ච කොරිඩෝව විතරයි.අද්භූත යුවතිය යන්න ගිහින්.ඈ...............ඇහිපිය හෙලන ක්ෂණයෙන් යන්නම ගිහින් තිබුණා.

ඉක්මනටම කාමරයට වැදිලා දොර වහගත්තු මිතුරියන් ආයෙමත් දොර විවෘත කළේ චිත්‍රපටය බලන්න ගිහින් හිටි අනෙක් මිතුරියන් ඇවිත් කතාකළාටත් පසුවයි.බීටා තමන්ගේ අත්දැකීම විස්තර කරද්දි හැමෝම කලබල වුණා. අඩි ශබ්දය යාබද කාමරයේ වුන් දෙදෙනාටත් ඇසී තිබුණු නිසා බීටාගේ අත්දැකීම හිතලුවක් නොවෙන බව තේරුම් ගන්න අපහසු වුණේ නැහැ.මංගලිකා කොරිඩෝවේදී දුටු සිදුවීම නිසා එය තවත් සනාථ වුණා.

ඒත් ප්‍රාරම්භය දැනගෙන හිටියේ එකම එක ජේෂ්ඨ ශිෂ්‍යාවක් විතරයි.

".............මම මෙහාට එන්න කලින් අවුරුද්දෙදි මොකද්දෝ ආදර පළහිලව්වක් නිසා ඔය ළමයා සිය දිවි නසාගත්තේ  බීටා හිටිය කාමරේ එල්ලිලාලු......"

ඇය එහෙම කියද්දි නේවාසිකාගාර ශිෂ්‍යාවන්ගේ ඇඟේ හිරිගඩු පිපුණේ හන්තාන පැත්තේ ඉඳන් හමාගෙන ආපු හිරිකඩ තැවරුණු වැහි හුළඟ වැදිලා නම් නෙමෙයි.........මළගිය ශිෂ්‍යාවක විසින් නේවාසිකාගාරය පුරා විසිර වූ අද්භූත මරණීය හැඟීමක් නිසා.

ප . ලි : 1).මේ කතාව මට කිව්වේ Hani's life බ්ලොග් එක ලියන මගේ ආදරණීය මිතුරිය යොහානි.  ඒ ගැන යොහානිටත් එයාගේ අම්මටත් බොහොම ස්තූතිවන්ත වෙනවා.

2).මම කාලෙකට කලින් ලියපු එක ලිපියක් එක්ක මේ කතාව ටිකක් ගැළපෙනවා වගේ. හොස්ටල්.දන්න කෙනෙක් ඉන්නවනම් සම්බන්ධතාවය සනාථ කරන්න.

3).මගේ සහෝදරයත් පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගත් නිසා කාලයක් මටත් ඒ සරසවියට ඇතුළු වීමේ ආශාවක් තිබුණා.results වැඩිවුණහමත් බෑනේ.මම අද මෙහේ.නැත්තම් ආතල් එකේ හොල්මනක් එක්ක රටකජු ගොට්ටක් හප හපා ඉන්න තිබුණා :P