Wednesday, September 28, 2011

කැරකෝප්පු මාවත


හිතේ හිරවෙච්ච ලොකු වේදනාවකින් ඇහේ හිරවෙච්ච කඳුළු කැට එළියට පනින මොහොතක පාඨක ඔබව ආමන්ත්‍රණය කරන්නේ ඒ වේදනාව බිඳක් හරි අඩු කරගන්න හිතාගෙන.
මුළු ජීවිතේ පුරාවට මම, "අක්කා" කියලා කටපුරා ආමන්ත්‍රණය කරපු සහෝදරිය පාළු කනත්තක පස්වලට යට කරලා සිතින් නොසිතින් එතනින් පිටවෙලා ඇවිත් තාම පැයක්වත් ගතවුණේ නැහැ.

පුංචි කාලේ මගේ මතකය බෙදිලා තිබුණේ අපි හතර දෙනෙක් අතරේ.ඒ මතකයේ එකම අයිතිකාරිය යන්න ගියා.දැන් එතන හිස්තැනක්.මට දරා ගන්න අමාරු හිස්තැනක්.ඔබ මගේම අක්කා නොවුණත්..


මම ලියන බ්ලොග් පෝස්ට් කියවපු,මම පත්තරවලට ලියන කවි කියවපු සහ හැම දාම මාව උනන්දු කරපු අක්කා අද යන්න ගිහින්.හැමදාටම.


අක්කේ " ඔබට නිවන් සුව ! "



මූලාරම්භය........සමහර විට ඒක අවිදිමත් වෙන්න පුළුවන්.ඒත් පැවැත්ම ඒක මූලාරම්භය තරම්ම අවිධිමත් නොවෙන්න පුළුවන්.ඇත්තටම මම මේ කියන්න යන කතාවත් අවිධිමත් මූලාරම්භයක් සහිත...ඒත් පැවැත්ම අවිධිමත් නොවූ කතාවක්.සත්තයි..ඒක තාමත් වෙනවලු.හැම මාසෙකම.......කුරුණෑගල පැත්තේ කැලෑ ගම්මානයක.

අපි මනුෂ්‍යන් වශයෙන් ඉපදිලා ඉන්නේ තවත් මනුෂ්‍යන්ට උදව් උපකාර කරන්නලු.අඩුම තරමේ උපකාර නොකළත් කරදර නොකර ඉන්නලු.අත්තිටිය ගුරුන්නාන්සේ ඔය ධර්මතාවය තේරුම් නොගත්තු නිසා තමයි තවමත්...ඔව්...තවමත් මැටියාව ගමේ මිනිස්සුන්ට පාන්දර ජාමයට ගම්සභා පාර දිගේ ඇවිදින්න බැරිවෙලා තියෙන්නේ.විස්තරවල හැටියට අත්තිටිය කොලුගැටයට ඔය හපන්කම ලැබුණේ උගේ අප්පච්චිගෙන් .අප්පච්චිත් හොඳ නම ගිය ගුරුන්නාන්සේ කෙනෙක්.කොඩිවින කැපීම, තොවිල් පවිල් කිරීම,යකුන් බැඳගෙන වැඩගන්න එක ඒ අයට බොහොම සරල දේවල්ලු.මන්තර ගුරුකම් විතරක් නෙවෙයි.අත්තිටිය ගුරුන්නාන්සේ පහතරට නැටුමටත් ගජ සමතෙක්.ගුරුන්නාන්සේ එක්ක හරි හරියට නටන්න පුළුවන් කෙනෙක් ඒ කාලේ ඒ පළාතෙම නොහිටිය බවයි කිය වෙන්නේ.

පදනමක් නැහැ කියලා අද ජීවත් වෙන අය බැහැර කළත් ,මන්තර ගුරුකම් ශාස්ත්‍රය අදටත් මැටියාව ගමේ අය විශ්වාස කරන්නේ බොහොම ඉහළින්.මීට අවුරුදු ගණනාවකට කලින් ජීවත් වුණු අත්තිටිය ගුරුන්නාන්සේ පළාත පුරාම ප්‍රසිද්ධ වුණේ කොඩිවින කියන හිරිකිත මාතෘකාව සම්බන්ධයෙන්.ගමේ ජීවත් වෙච්ච පවුල් කීපයක්ම නිරපරාදේ දියවෙලා යන්න හේතුව බොහොමයක් දෙනා දැනන් හිටියත් කවුරුත් ඒක එළිපිට නොකිව්වේ ගුරුන්නාන්සේට තිබුණු බය නිසාමයි.ගුරුන්නාන්සේට ඉහළින් යන්න ගිය සමහර කෙනෙකුට අත්වුණු භයානක මරණවල ස්භාවය ,ගුරුන්නාන්සේ දකින කෙනෙක්ගේ ඇඟ සලිත කරන්නට සමත්නොවුණේ කලාතුරකින්.

කරකවලා වවපු උඩු රැවුලත්,සුදු සරමට උඩින් වැටුණු රතු පටියත්,දකුණු උරහිස වටේට බැඳුණු ආරක්ෂක සුරයත්.....ගුරුන්නාන්සේගේ පෙනුම තවතවත් රළු කළා.සමහර දවසක මහ රාත්‍රියේ ගුරුන්නාන්සේ එක අතකින් කඩුවකුත් අරගෙන ගමේ පාළු කැරකෝප්පුවට ඇදුණේ කරේ පුහුලක් තියගත්තු තමන්ගේ කීකරු ගෝලයත් පිටිපස්සෙන් එල්ලගෙනයි.අලුතෙන් මිනියක් වළලපු තැනක හරි බරි ගැහිලා ඉඳගන්න අත්තිටිය ගුරුන්නාන්සේ ,ගෝලය විසින් පහනක් පත්තු කරලා.... අරගෙන ආපු පස් වර්ගයක මල් හරි හැටි පූජා තට්ටුව උඩ තැන්පත් කළාට පස්සේ මතුරන්න පටන් ගන්නවා.


මහ රෑවෙනකන් සිද්දවෙන මැතිරිල්ල නවතින්නේ කඩුවෙන් ගුරුන්නාන්සේගේ බඩගෙඩිය උඩ තියා ගත්තු පුහුල දෙබෑ වුණාමයි.ඒත් එක්කම හීන් සැරේ කනත්ත හරහා අදිලා යන හුළඟකින් පත්තු වෙවීඑ තිබුණු පහන නිවිලා........මුළු කනත්තම අඳුරේ ගිලෙන්නේ මූසල වේසයක් අරගන්න ගමන්මයි.හීනි කෙඳිරිලි කීපයක් කැරකෝප්පුවේ දොරටුවෙන් පිටවෙලා යන්නේ කෙනෙක්ගේ ඔළුව පිස්සුවට්ටන්න සමත් බයක් එකතු කරමින්මයි.ඒත් මිනිත්තු කීපයකට වඩා වෙලා ගතවෙන්නේ නැහැ.ගමේ කොහේ හරි ඇතකෙලවරකින් ඇහෙන්නේ මහා විලාප හඬක්.

පහුවදා ගුරුන්නාන්සේ ඒ මළ ගෙදරට යන්නේ මුකුත් නොවුණු ගාණට.

ඔය විදියට කාලයක් ගතවුණා.
ඒත්........... දවසක රාත්තිරියේ වුණු එක වැරදීමක් එක්ක බොහොමයක් දේවල් වෙනස් වුණා.

එදත් ගුරුන්නාන්සෙයි ගෝලයයි කනත්ත පැත්තට යන්න ඇත්තේ ඔය වගේ ජුගුප්සාජනක වැඩකට වෙන්න ඇති. කොඩිවින හූනියම් වලදි වැරදීම් වලට ඉඩ නැහැලු.ගුරුන්නාන්සේ අතින් සිද්ධවුණෙත් ඒ විදියේ වැරැද්දක්.

ගුරුන්නාන්සේගේ මිනිය කනත්ත මැද්දේ තිබිලා හොය ගන්න පුළුවන් වුණේ පහුවදා දවල් වරුවේ.ගෝලයා පේන්න නොහිටියත්....ගෝලයා අරගෙන ආපු පුහුල් ගෙඩිය ගුරුන්නාසේගේ පපුව මත්තේ තිබුණා. පුහුල් ගෙඩිය හරහා ගිය කඩුව ගලවන්න අමාරු විදියට ගුරුන්නාන්සේගේ පපුව පසාකරගෙන ගිහින් තිබුණා.

මිනීවළ ලේ විලක් වෙලා තිබුණු බවයි කියන්නේ.

ඒ සිද්දියෙන් පස්සේ සිද්ධවෙමින් තිබුණු ගොඩක් දේවල් නැවතුණා;ගමේ මිනිස්සුන්ට නිදහසේ හුස්ම ගන්න පුළුවන් විදියට.ඒත් ඒ ටික කාලයයි.සමහර දවස්වල පාන්දරජාමේ ගම්සභාපාර දිගේ ඇවිදගෙන යන අයට කැරකෝප්පුව හරියෙදි ඇඟ සලිත වෙන අමුතු දෙයක් දකින්න පුළුවන් වුණා.ඒ දේ දැකපු ගොඩක් දෙනා බරපතළ විදියට අසනීප වුණා.සමහර අයගේ සිහි කල්පනාවත් අඩුවුණා.

අසනීප වෙලා සුවවුණු හැමදෙනාම කිව්වේ එකම විදිහේ කතාවක්.

"........මුලින්ම ඇහුණේ පාද සළඹ හඬක්.....අඩිය තියන වාරයක් පාසා ඇහෙන විදියට ඇහෙන්න වුණා.ඊළඟට ....පාන්දර මීදුම මැදින් ඉස්සරහට ආවේ නටන ඇඳුමෙන් සැරසෙච්ච ගුරුන්නාන්සේ...මූණ හරිය මීදුමෙන් වැහිලා.ඒත් සහතිකයි...ඒ ගුරුන්නාන්සේමයි........"


උත්සාහ කළොත් ඔබට තවමත් මැටියාව ගමේ කැරකෝප්පු මාවතේ පාන්දරට සක්මන් කරන ඡායාවක් දකින්න පුළුවන් වේවි.ඒත්....මගේ අවවාදය නම් .....එපා !


ප.ලි :පෝස්ට් එක පබ්ලිෂ් කරන්න දවසක් පමාවුණු බව සලකන්න.නම් ගම් මනඃකල්පිතයි.

No comments:

Post a Comment