Wednesday, April 6, 2011

දංකොටුවේ අත්පන්දු පිටිය


මේ වෘතාන්තය අගනුවර එක්තරා පාසලක අත්පන්දු ක්‍රීඩා කණ්ඩායමට මුහුණ දීමට සිදුවූ සත්‍ය සිද්ධියක් ඇසුරෙනි.



ඔවුහු දක්ෂයෝ වූහ.එහෙයින් පළාත් තරග සඳහා පහසුවෙන් ඇතුළු වීමට මෙම අත්පන්දු කණ්ඩායමට හැකියාව ලැබිණ.පළාත් තරග පැවතියේ 'දං කොටුව 'නගරයට ආසන්න එක්තරා විද්‍යාලයකයි.එහෙයින් මෙම ක්‍රීඩකයෝ ,එම තරගාවලියට මුහුණ දීමේ අරමුණ පෙර දැරිව දංකොටුව නගරය බලා ගියහ.
නමුදු ජයග්‍රහණය මිස මළවුන්ගේ අඳෝනා ඇසීමේ බලා පොරොත්තුවක් ඔවුන් තුළ නොවීය.
දවස පුරා පාසල් කිහිපයක් සමග පැවති තරග සියල්ලම පාහේ ජය ගැනීමට යථෝක්ත ක්‍රීඩකයන්ට හැකි විය.එහෙයින් පසු දිනයේ දී තවත් තරග කිහිපයකට මුහුණ දීමට සිදුවන බව ඔවුන්ට දන්වන ලදී.අත්පන්දු කණ්ඩායමට රාත්‍රිය ගත කිරීම සඳහා ලැබුණේ අත්පන්දු පිටියට මදක් ඔබ්බෙන් වූ පැරණි නේවාසිකාගාරයකි.රාත්‍රි ආහාරයෙන් පසු නොයෙකුත් කතා කියමින් වුන් ඔවුහු එකා දෙන්නා බැගින් නින්දට වන්හ.රාත්‍රී එක පමණ වන විට නිදිවර්ජිතව වුන්නේ ක්‍රීඩකයන් තිදෙනෙකු පමණි.ඔවුහුද තම තමන්ගේ සයනයන් හි වැතිර නින්ද පැමිණෙනතෙක් සිටියෝය.
එක්වරම අත් පන්දුවකට පහර දීමේ දී නැගෙන හඬක් ඇසෙන්නට විය.පන්දුව බිම නොවැටී දිගු වේලාවක් දැල දෙපස පිරිස එය ගුවනේ රඳවා ගන්නා පරිදි 'තඩ්'යන අනුකරණයන් දිගින් දිගටම ඇසෙන්නට විය.
අතරින් පතර එකිනෙකා කතා කරන හඬ ,සිනාසෙන හඬ,ඔල්වරසන් දීම් ද ඉතා සෙමින් ඇසෙන්නට විය.කුතුහලයට පත්ව සිටි ක්‍රීඩකයෝ සයනයෙන් නැගිට ජනේලයක් විවෘත කර අත්පන්දු පිටිය දෙස නෙත්යොමා බැලූහ.
පිටිය කෙලවර විදුලි පහනක් පිහිටියේය.එහි දුබල එළිය පන්දු පිටියේ මදක් තැන් වනතුරු වැටී තිබුණේය.ඒ එළියෙන් අඳුරු රූ කිහිපයක් අත් පන්දු ක්‍රීඩා කරනු දක්නට ලැබිණ.ඔවුන්ගේ රූ ඉතා අපහැදිලි වූ අතර දුබල හඬවල් නික්මිණ.
තමන්ගේ අනෙක් සගයන් නින්දේ පසුවන බව තිදෙනාට පෙනිණ.එසේම පසුදින තරග කිරීමට සිටි ප්‍රතිවාදීන් නවාතැන් ගනු ලැබුවේ ටික දුරක් ඈතින් පිහිටි වෙනත් විද්‍යාලයක නේවාසිකාගාරයකය.එහෙයින් මධ්‍යම රාත්‍රියේ මෙලෙස අත්පන්දු ක්‍රීඩා කරන්නන් කවුරුන්දැයි අනුමාන කිරීමට තිදෙනාට අපහසු විය.
සයනයෙන් නැගිටුණු ඔවුහු නේවාසිකාගාරයෙන් පිටතට පැමිණ පිටිය දෙසට මද දුරක් ඇවිද යන්නට වූහ.ඔවුන්ගේ හඬ පැහැදිලිව ඇසෙන්නට වූ නමුත් රූපයන් ඉතා අපැහිදිලි විය.පිටිය හරහා දෘඩ නොවූ අවකාශයන් ච්ලනය වන්නක් මෙන් පෙනිණ.එසේම පන්දුවක හඬක් නැගුණත් පන්දුවක් පෙනෙන්නට නොවීය.තිදෙනාට තවත් ඉදිරියට යාමට නොහැකි විය.එක්වරම සිනා හඬ විලාප හඬක් පවට පරිවර්තනය විය.රූ පිටිය පුරා ඒ මේ අත වේගයේ චලනය වන්නට විය.අඳු රූ අඳුරේම ඔවුන්ගෙන් ඉවතට ,තව තවත් අඳුරටම ඇදී යන්නට විය.තවත් මොහොතකින් ඇසුණේ වෙඩි හඬවල් ය.විලාපයන් නතර විය.
ක්‍රීඩකයෝ තිදෙනා තූෂ්ණීම්භූතව බලා සිටියහ.ඔවුන්ගේ ශරීර සීතලව දරදඬුව ගියා සේ දැනිණ.තවත් අඩියක් හෝ තැබීමට නොහැකිය ඔවුහු බලා සිටියහ.මේ අතර ඔවුන්ට පිටුපසින් විදුලි පන්දම් එළියක් වැටුණි.ඊලඟ මොහොතේ විද්‍යාලයේ මුරකරු විසින් තිදෙන නේවාසිකාගාරය වෙත කැඳවාගෙන යන ලදී.

"මහත්තයලා මොන එහෙකටද මේ මහ රෑ පිට්ටනියට ගියේ?"
නේවාසිකාගාරයේ බංකුවක හිඳවූ තිදෙනාට බීමට වතුර ජෝගුවක් දෙමින් මුරකරු විමසීය.
"අපි.....අපි......නිදාගන්න හදනකොට කවුද මන්දා වොලිබෝල් ගහන සද්දයක් ඇහුණා.ඉතිං නැගිටලා බලනකොට කෝට් එකේ කවුද කට්ටියක් සෙල්ලන් කරනවා .අපි තුන්දෙනා ඒ කවුද කියලා බලන්නයි ආවේ."
එකෙක් ගොතගසමින් පැවසීය.
"අනේ මන්දා.....දැන් ඔය මහත්තයලට නූල් බඳින්න වේද දන්නෙ නෑ"
ඒ මුරකරුය.
"ඒ ඇයි?"
තිදෙනාගෙන් තවත් අයෙක් විමසූහ.ඔහුගේ අතෙහි තිබූ ජෝගුව සැලුණේ ඊළඟ මොහොතේ ඇසීමට සිදුවන බියජනක කතාවකට මුහුණ දීමට නොහැකිවාසේය.
"ඇයි කියන්නේ කියලා අහනවා.ඒ පණපිටින් ඉන්න ඈයෝ නෙමෙයි.ඒ මළවුන්.මීට අවුරුදු ගානකට කලින් භීෂණ කාලේ ඔය පිට්ටනියේ අහළ පහළ අහිංසක කොල්ලො වගයක් සෙල්ලන් කර කර ඉඳලා තියනවා.හවස්යාමේ ජීප් එකකින් තුවක්කුත් අරං ආපු කට්ටියක් විලාප හඬ මැද්දෙම ඒ කොල්ලො ටික එහා පැත්තේ කැළෑවට ඇදගෙන ගිහින් වෙඩි තියලා මරලා දාලා තියනවා.ඉතිං තාමත් සමහර දවස්වලට රාත්තිරියට ඒ මළවුන්ගේ විලාප හඬයි වෙඩිහඬයි ඇහෙනවා."
මුරකරු දෙනෙත් ලොකු කරමින් කියූ දෙය ඇසූ තිදෙනාම වෙව්ලන්නට විය.පසු දින අසනීප තත්වයේ පසුවූ ක්‍රීඩකයන් තිදෙනා නිසා සියළු තරග අවලංගු කර අත්පන්දු කණ්ඩායමට යළිත් විද්‍යාලය බලා යාමට සිදු විය.

දං කොටුවේ අත්පන්දු පිටියේ රාත්‍රියට තවමත් මළවුන්ගේ හැඬුමන් ඇසෙන්නේය.අසාධාරණව ජීවිතය අහිමි වූ ඔවුහු තවමත් හඬන්නෝය.

4 comments:

  1. මම බොරු කියන්නෙ නෑ කියලා දන්නවනේ:ඩ්

    ReplyDelete
  2. ඇඩ්මින් මහත්තයෝ මම මේ කතා ටික fb එකට copy කලාට කමක් නැද්ද?

    ReplyDelete