Saturday, May 29, 2010

අමරණීය රචකයා


මම අද කියන්න යන කතාව එංගලන්තයේ සිද්ද වෙච්ච එකක්....ඇත්තම කිව්වොත් මේකට බය හිතෙන්නේ නෑ.ඒත් ඔන්න ඔහේ කියවල දාන්න.

වෛද්ය වෘත්තියෙන් අයින් වුණාට පස්සේ.....ෂාල් ඇල්බට් මහත්තයා පූර්ණ කාලීන ලේඛකයෙක් වුණා.ඒ කාලේ එයාගේ නම එංගලන්තයේ පත්තරවල සුලබ දසුනක් වුණාලු......හැබැයි මෙයා අපි වගේ කෙටි කතා,නිසදැස් ලියනවා වගේ ගොන් පාට් වැඩ කළේ නෑලු.මෙයා කලේ සමාජයේ යටි පතුලේ හැංගිලා තිබුණු දූෂිත දේවල් මුළු සමාජයටම පෙන්නලා දීපු එකලු.

තමන්ගේ පෑනට විවේකයක් දෙන්නෙම නැතුව කරපු මේ මෙහෙවර නිසා සමහර වෙලාවට ෂාල් ඇල්බට් මහත්තයට මැර තර්ජන විතරක් නෙමේ.......පහර දීම් පවා සිදු වුණාලු.ඒත් ඒ දේවල් වලට මේ උන්නැහේ නවත්තන්න බැරි වුණා.

මේ නිසා කීර්තිය ,පැසසුම වගේම මරණයත් එයාට ළං
වුණේ අපි කවුරුවත් හිතපු විදියට නෙමෙයි.


ලන්ඩනයේ මීදුමෙන් වැහුනු එක්තරා රාත්තිරියක එයා එයාගේ ගෙදර ඉස්සරහ කිණිසි පාරක් කාලා මැරිලා හිටියලු.ෂාල් ඇල්බට්ගේ මරණින් පස්සේ ටිකදවසක් යනකම් ලන්ඩන් පාතාලයට රජ මඟුල්ලු.ඒත් ඒ ටික දවසකට පමණයි.ආයෙමත් පත්තරවල ෂාල් ඇල්බට් නමින් ලිපි පළවෙන්න පටන් ගත්තා.......ඒත් මේ ලිපි ලිව්වේ කව්ද කියලා කවෘවත් දැනන් හිටියේ නෑ........කොහොමහරි මේ ලිපි නිසා පාතාලයේ රහස් එළිවෙලා සමාජය යහපත් වෙන්න පටන් ගත්තලු.


ඒ වගේම ෂාල් ඝාතනය කළ අපරාධකාරයන්ගේ මෘතශරීර තේම්ස් ගඟේ පාවෙමින් තිබිලා හොයා ගන්නත් හැකි වුණාලු...මේ විදියට දූෂිත ලන්ඩනය ටිකෙන් ටික යහපත් වුණාලු.


කොහොමහරි මේ ගැන විපරමින් හිටිය පොලීසියට දකින්න පුලුවන් වුණේ මොකද්ද දන්නවද! මහ රෑ තමන්ගේ සොහොන ලඟ ඉඳගෙන ඉටි පන්දම් එලියෙන් ලිපි ලියන ෂාල් ඇල්බට් ම තමයි.........මරණින් පසුත් සේවය......

2 comments: