Saturday, May 29, 2010

හෝර්ටන් තැන්නේ තනිවෙන්නේ බලාගෙනයි...


මම අවුරුදු ගාණක් තිස්සේ හොයපු කතා එකතුවක් තමයි මම ඔයාලට මේ දෙන්න යන්නේ.සමහර අය මේවා ව්ශ්වාස කරන එකක් නෑ.අවුලක් නෑ....ඔයාලා කියවල බලන්නකෝ.
මුලින්ම ලියන සිද්ධිය නිසා ලන්කාවේ කතාවක් කියන්නම්.........ඕ.කේ?



මේක වෙලා තියෙන්නේ දෙදාස් ගණන්වල මුල් හරියේ.එච්චර ඈත කාලෙක නෙමේ.ඔයාලා හැමෝම දන්නවනේ "හෝර්ටන් තැන්න".සීතල මීදුම හැම වෙලාවෙම..........කොයි වෙලාවේ මීදුම ඇවිත් අතරමං වෙයිද දන්නෙ නෑ....එහෙම කියලා ඒ වගේ ලස්සන උඩරට කඳුකරේ වනාන්තරය බලන්නේ නැතුව ඉන්න බෑනේ.....

මම කියන සිදුවීමට යාලුවෝ තුන්දෙනෙක් සම්බන්ධයි.මෙයාලා කොළඹ ආයතනයක රස්සාව කළ අය.නම් කියන්න හොඳ නැති නිසා මම දැනට මෙයාලට අජිත්,කමල්,අරුණ කියලා කියන්නම්කෝ.ඉතින් දෙසැම්බර් මාසේ නත්තල් නිවාදුවට මේ තුන්දෙනා විනෝද ගමනක් යමු කියලා කතා කරගත්තා.යන්නේ හෝර්ටන් තැන්නට........මෝටර්බයිසිකල් වලින් තමයි යන්නේ......

හැබැයි දෙසැම්බර් මාසේ නුවර එළිය පැත්තට අවුට් ඔෆ් සීසන්ලු.මෙයාලා මේක දන්නේ නෑ...ඒකාලෙට හෝර්ටන් තැන්නට එච්චරම සෙනග නෑලූකොහොම හරි මේ තුන්දෙනා හෝර්ටන් තැන්නට ගියා කියමුකෝ.හොර්ටන් තැන්නට ගිය අය දන්නවානේ.......කිලෝ මීටර් ගානක් කැලේ ඇවිදින්න ඕන කියලා....මෙයාලා තෝරගත්තේ මුලින්ම ලෝකාන්තෙ පැත්තට වැටිලා තියන පාර....යාලුවෝ තුන් දෙනා බොහොම සන්තෝසයෙන් ඇවිදගෙන ගියාලු...ලස්සන මල් (කොළඹ මල් නෙවේ;ඇත්තම මල්),ලස්සන සත්තු මෙයාලා දැක බලාගෙන ඔන්න ලෝකාන්තෙ ලඟටම ආවලු.


ඔයාලා දන්නවනේ..සීතල පරිසරයක ඉද්දී ගොඩක් අයට මූත්තරා කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් මතු වෙනවා.ඉතින් මේ යාලුවෝ තුන් දෙනාගෙන් කෙනෙක්ටත් එහෙම අවශ්‍යතාවයක් මතුවුණාලු.ලෝකාන්තේ අවට සෙනග හිටියෙම නෑලූ.ඒත් අපේ අවශ්‍යතාව සහිත යාලුවා ,ටිකක් එහාට ගිහින් මූත්තරා කරන්න පටන් ගත්තලු.කවෘවත් නොහිතන විදියට එකපාරටම ඝන මීදුම මතු වුණාමූත්තරා කරන්න ගිය යාලුවාව නොපෙනෙන විදියටම මීදුම සැරවුණා.ටික වෙලාවයි ගතවුණේ..........

"අයියෝ ........අනේ මාව බේර ගන්න" කියලා ලෝකාන්තේ හෙල පැත්තෙන් කෑ ගහීමක් ඇහුණා.මෙහා කොණේ හිටිය යාලුවෝ දෙන්න හිතුවා මූත්තරා කරන්න ගිය යාලුවා හෙලට වැටෙන්න යනවා කියලා......මේ දෙන්නත් ඉක්මනටම හෙල පැත්තට ගියා.මීදුම අස්සෙන් හෙල අයිනේ ගහක එල්ලිලා ඉන්න තමන්ගේ යාලුවාගේ අපැහැදිලි රූපය දකින්න පුලුවන් වුණා.යාලුවා හිටියේ හෙලට වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න කියා ගෙන..එක යාලුවෙක් ඉක්මනටම වැත්ටෙන්න යන යාලුවට අත දීලා ගොඩට ගන්න හැදුවා....ඒත් අවාසනාවකට ඒක හරිගියේ නෑ.එක යාලුවෙක් බලන් ඉද්දිම අනික් දෙන්නා හෙලට ඇදිලා ගියා.................

දැන් ඉතින් මොනවා කරන්නද?තමන් එක්ක ආව යාලුවෝ දෙන්නම හෙලෙන් වැටුණා.අනිත් කෙනාට තනියම ගෙදර යන්න බෑනේ.......එයා....ලෝකාන්තේ ලඟ වාඩි වෙලා අඬන්න පටන් ගත්තා.ටික වෙලාවකින් මීදුමත් නැති වුණා.තමන්ගේ උරහිසට අතක් තියනවා දැනිලා අඬ අඬා හිටපු යාලුවා ගැස්සිලා නැගිට්ටා.බැලින්නම්.......ඒ මූත්තරා කරන්න ගිය තමන්ගෙම යාලුවා.ඒකා හලට වැටිලා නෑ.ඌට මීදුම නිසා පාර හොයා ගන්න බැරි වෙලා.මීදුම තුරල් උණාට පස්සේ තමයි ඌ ඇවිත් තියෙන්නේ...දැන් හරි ගැටලුව......."කව්ද එතකොත අර ගහේ එල්ලිලා කෑ ගැහුවේ...?"කොහොම හරි තමන්ගේ එක යාලුවෙක් නැතුව මේ දෙන්නා පොලීසියට ඇවිත් වෙච්ච දේ කිව්වා.


ඊලඟ දවසේ හෙල පාමුලින් යාලුවාගේ මිනිය හොයා ගනිද්දි එතන තිබුනේ එක මිනියයි...................වැටුණු අනිත් කෙනා කව්ද?....මේක අහගෙන හිටපු වයසක සීයා කෙනෙක් කිව්වේ..."මහත්තයෝ....හෝර්ටන් තැන්නේ තනි වෙන්නේ බලාගෙන"කියලා.......

10 comments:

  1. nowatichcha yaluwa gothapu boru kathawak,policiya andawanna..

    ReplyDelete
  2. පට්ට කතාවක්

    ReplyDelete
  3. පලවෙනි පොස්ට් එකනම් පටන් ගත්තා... සේරම ලිපි කියවල අවසානේ පොදු අදහසක් කියන්නම්... ^_^ පලවෙනි එක ..සරලව ලියල තියනවා.. මාරයි.. මාහ ඔය හොරටං තැන්නේ සිරිපාදේ... සිංහ රාජේ.. ඔය වගේ ගොඩක් තැන් වැල තනි වෙන්න එපා කියන කතාව අහල තියනවා..

    ReplyDelete